In 1969 trouwen Adelheid van Swelm en Huub Kortekaas op kasteel Doddendaal, waar Huub al vanaf 1965 woont en werkt als beeldend kunstenaar.

Op deze bijzondere plek worden in die periode ook hun beide kinderen Femmigje en Tjebbe geboren.
Huub de filosoof en bron van het gedachtegoed en Adelheid met haar oorspronkelijke ongebreidelde fantasie en nog ongerichte passie.

Twee mensen verbonden door de droom - het leven te leven als een uniek avontuur - gebaseerd op de aloude levensvragen:

Wie ben ik, Wat is de zin van het leven en Hoe geef ik dit leven vorm.

Vanuit deze levenshouding en hun sociaal maatschappelijke betrokkenheid ontstaat een idealistische dynamische samenwerking.

Als kunstenaars willen zij als inspirators en bruggenbouwers middenin de samenleving staan. 

Hieruit groeit - met vallen en opstaan - een omvangrijke symbolische beeldtaal.

Hun eerste gezamenlijke kunstproject dat deze sociaal maatschappelijke betrokkenheid treffend weerspiegelt is De Engelenkring: e

en ludiek reizend kleurrijk environment.

Tijdens hun One Man Show op de prestigieuze internationale kunstbeurs Art Basel 1981 ervaren zij dat achter de schermen,

de kunstwereld voornamelijk geïnteresseerd is in gewin, maar niet in wat hen als beeldend kunstenaars zo hartstochtelijk beweegt.

Deze confronterende ervaring veroorzaakt een ingrijpende omslag in hun leven.
Ondanks de verstrekkende consequenties besluiten ze zich terug te trekken uit het heersende kunstklimaat en een volkomen eigen weg in te slaan.

Hun woon- en werkplekken worden vanaf nu, het manifeste platform en de inspiratiebron van hun beelden en denkbeelden.

De  Plant wordt in het totale werk de metafoor voor de mens: de mens groeiend vanuit de donkere aarde naar het licht.

De bewustwording dat ieder mens een unieke Zaailing is van moeder aarde, verbonden door het intrinsieke verlangen om te worden tot

wie we in diepste wezen zijn, maakt ons tot medescheppers van onze werkelijkheid. Het bewustzijn wordt daarin een deelnemend bewustzijn,

een overgang van individueel naar universeel denken; van ik naar wij.  
Als alchemisten zoeken zij naar fundamentele wordingsprocessen van het leven, naar een nieuwe symbiose tussen economie en spiritualiteit,

tussen cultuur en natuur, tussen Oosters en Westers denken, tussen individu en maatschappij, hetgeen uitmondt in een verbindende universele beeldtaal.

In 1995 daagt Adelheid  Huub uit om een volmaakt nieuwe woon- werkplek te creëren, als spiegel van hun leven en het mee-ademen met de wereld. Dit resulteerde in de bouw van de Tempelhof als spel van harmonie, schoonheid en symboliek. De Tempelhof, een Totaalkunstwerk van stralende eenvoud.
Een vijftal andere projecten zijn: Anima Mundi, The Unifying Spiritual Field of the World, The Spiritual Garden, de Ikonen en het Alfabet van de Bouwkunst.

Hun ontdekkingsreis als beeldend kunstenaars is uitgegroeid tot een poëtisch manifest van de Changing Awarenes. Een verslag van de betekenisgeving aan hun leven en werk, de groei naar een nieuw mens en wereldbeeld.  Leven vanuit je hart, het leven als kunstwerk, zij noemen dit Quantum-Art.

Het is een Illusie niet in de Illusie te geloven!